• logo pH7
    Oorsprong logo pH7


    De pH is een maat voor de zuurgraad (ook wel zuurtegraad) van een waterige oplossing. De pH van een neutrale waterige oplossing ligt bij kamertemperatuur rond de 7. Zure oplossingen hebben een pH lager dan 7, basische oplossingen hebben een pH hoger dan 7. (Bron: Wikipedia)
    Adviesbureau pH7 werd opgericht als onafhankelijk adviesbureau in 1993 door Dhr. Dr. André Willocx. Vanaf het begin is pH7 gespecialiseerd in het verstrekken van milieuadvies aan ondernemingen in diverse sectoren.

    Adviesbureau pH7, de neutrale professionele partner in uw milieuaangelegenheden.

    Lees hier meer over ons.

  • open panel

Moeien de gemeenten zich te veel met geluidsnormen voor feestzalen?

 

Sinds begin dit jaar zijn de nieuwe geluidsnormen voor muziekactiviteiten van toepassing. Die moesten vooral duidelijkheid brengen. Voortaan slechts drie categorieën van activiteiten, ingedeeld op basis van het maximaal geluidsniveau: 85, 95 of 100 dB(A). Maar in de praktijk worden vaak strengere normen opgelegd. Moeien de gemeenten zich te veel met de geluidsnormen voor muziekactiviteiten?

Geluidsnormen buiten…

De meeste geluidsnormen in de Vlaamse milieuwetgeving zijn immissienormen: ze geven aan hoeveel geluid een exploitant mag veroorzaken op een bepaald punt buiten de exploitatie. Meestal ligt dat punt in de tuin van de buren. Neem bijvoorbeeld een houtzagerij. Veel lawaai binnen, maar daar houdt de milieuwetgeving zich niet mee bezig. Daar zijn andere wetten voor. Buiten hoor je dat lawaai ook, maar minder.

Er is natuurlijk een link tussen beide: hoe meer lawaai binnen, hoe hoger het geluidsniveau buiten. Maar het helpt als je bedrijf op honderden meters van de dichtste woning is gelegen. En anders kan je geluidsisolatie plaatsen of de poorten goed gesloten houden.

… en nu ook binnen

In het geval van danscafés en feestzalen is het een ander verhaal. Daar gelden de maximale geluidsniveaus ín de inrichting, midden op de dansvloer. De reden is dat de normen er zijn gekomen na toenemende ongerustheid over gehoorschade bij de jeugd. Niet meteen een milieu-thema, zou je denken. Gehoorbescherming voorzien lijkt meer iets voor volksgezondheid, maar gezien de link tussen lawaai binnen en lawaai buiten is het een verdedigbare keuze.

Over wiens oren hebben we het?

Het klinkt goed, die drie categorieën met duidelijk afgelijnde geluidsniveaus. De oren van de fuivende jeugd zullen er (hopelijk) wel bij varen. Maar dan zijn er ook nog de oren van de buren. Die krijgen graag ‘s nachts een beetje rust. Daarom bevat de milieuwetgeving strenge immissienormen, aangevuld met algemeen geldende bepalingen als: “de exploitant treft als normaal zorgvuldig persoon alle nodige maatregelen om de buurt niet te hinderen.” Ook de feestzaaluitbater moet zich daaraan houden.

Gemeentelijke bemoeienis?

De 95 dB(A)-grens lijkt een goed compromis tussen ambiance en bescherming, maar dan komt de verrassing. Het geluidsniveau bij de buren is te hoog. De exploitant heeft twee opties: beter isoleren (meestal niet goedkoop) óf het geluidsniveau binnen nog wat doen dalen. De 95 dB(A) blijkt in veel gevallen te hoog gegrepen. “Waar moeit de gemeente zich mee,” luidt de kritiek, of: “de gemeente weigert de Vlaamse regels te volgen” (“Strenger dan Schauvliege”, De Standaard, 02/05/2013).

De waarheid is iets genuanceerder. De gemeente, als uitvoerder van Vlaams milieubeleid, moet zowel de immissienormen bewaken als de nieuwe Schauvliege-normen. Zowel de oren van de jeugd beschermen als de rust van de buren. Akkoord, de ene gemeente gaat al wat voortvarender te werk dan de andere, en de ene buur klaagt al wat rapper dan de andere. Maar waken over de algemeen geldende geluidsnormen een bemoeienis noemen van de gemeenten, is een brug te ver.

 
© 2012 Adviesbureau pH7 - Milieucoördinatie en Milieuadvies, Milieuvergunningen, Veiligheid en Preventie
Design & Developed by Itweboffice.com
Powered by Itcentrale.be